افق روشن توسعه جنوب کرمان با شکوفایی معادن

جنوب کرمان در آستانه یک گذار تاریخی اقتصادی است؛ کشاورزی، ستون فقرات تاریخی این منطقه، می‌تواند در کنار معدن‌کاری، ستون قدرتمند دوم شود و شکوفایی، رفاه و آینده‌ای مطمئن برای مردم سخت‌کوش آن به ارمغان آورد. حمایت همه‌جانبه از این بخش، نه یک انتخاب، که یک ضرورت استراتژیک برای توسعه متوازن استان و کشور است. زمان آن فرا رسیده که ثروت نهفته در دل کوه‌های جنوب کرمان، به ثروتی ماندگار و زندگی‌ساز برای ساکنان آن تبدیل شود.

برای دهه‌ها، اقتصاد جنوب کرمان ریشه در کشاورزی و باغداری داشته است؛ بخشی حیاتی اما اغلب آسیب‌پذیر در برابر نوسانات اقلیمی و بازار. امروز، اما فرصتی تاریخی برای تنوع‌بخشی و تحکیم پایه‌های اقتصادی این منطقه فراهم آمده است و آن فعال‌سازی و توسعه ظرفیت‌های عظیم معدنی در این منطقه است.

این تحول، تنها یک تغییر در منبع درآمد نیست؛ یک دگرگونی زیرساختی، اجتماعی و اقتصادی است که می‌تواند سرنوشت جنوب کرمان را به کلی متحول کند.

معدن‌ محور توسعه است؛ اشتغالزایی، رشد اقتصادی و توسعه زیرساخت ها

معدن‌کاری تنها کارگر معدن و معدنچی نمی‌طلبد. از اکتشاف و استخراج تا فرآوری، حمل‌ونقل، نگهداری، خدمات پشتیبانی و بازرگانی، زنجیره‌ای از مشاغل مستقیم و غیرمستقیم ایجاد می‌شود که می‌تواند بیکاری مزمن منطقه را هدف قرار دهد.

مواد معدنی ارزشمندی مانند طلا، مس، کروم و تیتانیوم و … که در جنوب وجود دارد، منابعی باارزش و صادراتی هستند که ارزآوری و درآمد پایدار برای منطقه و کشور به ارمغان می‌آورند.

رونق معدنی مستلزم ارتقای شبکه‌های حمل‌ونقل (جاده، راه‌آهن)، تأمین انرژی پایدار (برق، گاز) و گسترش خدمات ارتباطی است. این زیرساخت‌ها علاوه بر خدمت به بخش معدن، به کلیت منطقه و حتی بخش کشاورزی کمک شایانی می‌کنند.

وجود مواد اولیه معدنی، زمینه را برای ایجاد صنایع پایین‌دستی مانند ذوب، فرآوری، تولید کنسانتره و حتی صنایع تولیدی پیشرفته فراهم می‌کند و اقتصاد منطقه را از وابستگی به خام‌فروشی دور می‌سازد.

وجود۲۶ شرکت معدنی فعال در نقاط مختلف جنوب کرمان، نویدبخش آینده‌ای روشن است. این شرکتها با سرمایه‌گذاری روی کانی‌های راهبردی، ثابت کرده‌اند که پتانسیل منطقه قابل توجه است. اما این تازه آغاز راه است.

توسعه معادن باید بر مبنای توسعه ای مسئولانه باشد

برای بهره‌گیری کامل از این موهبت، توسعه پایدار و مسئولانه باید سرلوحه قرار گیرد. این به معنای آن‌است که؛ ملاحظات زیست‌محیطی و احیای مناطق استخراج شده بصورت دقیق رعایت شود، بر آموزش و توانمندسازی نیروی کار محلی سرمایه گذاری شود،  قراردادها و افزایش منافع برای جوامع محلی شفاف ببان شود و  برای ایجاد صنایع تبدیلی و تکمیلی در خود منطقه برنامه ریزی شود؛ در این صورت است که سود معدن نسیب مردم‌منطقه هم می شود.