وقتی اجرای نامجو حامی ساخت مدرسه در زهکلوت شد

وقتی اجرای نامجو در جشن یکسالگی هفته نامه رودبارزمین کام‌ کودکان زهکلوت را شیرین کرد.

احمد یوسف زاده// کار نوار فروشهای میدان فرمانداری جیرفت را سکه کرده بود این جوان جذاب که برای اولین بار موسیقی جنوب استان کرمان را به کشور معرفی کرد و ما را عاشق صدایش.

محمد حسن ابوسعیدی نامجو، در مراسم افتتاح رادیوی مرکز کرمان بی آنکه بداند دارد یک لحظه تاریخ ساز را رقم می زند در آن مراسم آوازی خواند که در تاریخ موسیقی جنوب ماندگار شد، چنانکه در چهل سال گذشته از محبوبترین آوازهای منطقه ماست حتی برای نسل جوان.

قلم چینی قلم از چوب چینی
بسی یادم کنی رویم نبینی
بسی یادم کنی در رختخوابت
مگر روی مرا در خواب بینی

می گفتند نامجو عاشق دختر فلان بوده و چون به وصالش نرسیده از غصه ترک دیار کرده و به آمریکا رفته. این قصه رمانتیک، لذت گوش دادن به نوار نامجو را در دل ما صد چندان می کرد.هر چند صحت نداشت و محمد حسن فقط برای کار و زندگی رفته بود.

درست بیست سال پس از این اجرا، نامجو را در آستانه شصت سالگی پیدا و راضی اش کردم که در جشن یکسالگی هفته نامه رودبارزمین به نفع کودکان زهکلوت بخواند.

شب اجرا در سینمای جیرفت مردمی که دوست داشتند خواننده محبوبشان را ببینند چنان ازدحامی بوجود آوردند که پلیس برای اجرای نظم وارد شد. شب دوم جمعیتی عظیم در سینما شوباد کهنوج به دیدن خواننده مشهور اما نادیده اشان که پس از سالها به کشور برگشته بود، آمدند و با او “مریل مریلا” و ” یه شو دو شو تو تنگوم” را همخوانی کردند.

در آمد حاصل از آن دو اجرا صرف ساختمان مدرسه ای در زهکلوت شد و چقدر این اتفاق نامجوی مهربان را خوشحال کرد. روحشان شاد و یادشان گرامی.